لینک های روزانه
    برای ما بنویسید



    نمایش ایمیل به مخاطبین





    نمایش نظر در سایت

    فریبا
    ۲۵ تير ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۵۴
    جناب جهانبخش کاش زمانی درباره شیوه رسم الخطی که در پیش گرفته اید و اصرار بسیاری که بر حرکت گذاری دارید توضیحی می دادید. هم اینک عربی معاصر را هم عرب زبانها بدون حرکت می نویسند. فارسی که جای خود دارد و حرکت گذاری جز به ضرورت زیاده است. به نظرتان اگر محمد را مُحَمَّد ننویسیم جز همان محمد چیز دیگری خوانده می شود؟ این سبک نوشتن شما یا دست کم گرفتن مخاطبانتان است که بی حرکت گذاری توان خواندن درست متن را ندارند یا متمایز شدن از دیگر نویسندگان به شیوه ای چنین.
    پاسخ:
    سلام بر شما
    مَقصودِ مَن از این شیوه هیچیک از آن دو وَجه که مَذکور داشته‌اید، نیست.
    باری، پیش از این، در بابِ روشِ مُختارِ خویش در مَشکول‌سازی، دَر هَمین صَفحه (یادگارستان) یادداشتی انتشار داده‌ام زیرِ نامِ "عُذرِ تَقصیر ..." . بدان مُراجَعَه تَوانید فَرمود.
    پیروز باشید و سَرفَراز!
    مهدی کمالی
    ۲۸ فروردين ۱۳۹۸ ساعت ۸:۲۹
    با سلام
    چرا افرادی مثل شما با تند خویی و تند نویسی دنبال شهرت هستند
    چرا افرادی مثل شما با زیر سوال بردن دیگران دنبال پست مقام هستند
    همه با افکار تند رو ها آشنا هستند
    خبرگزاری مهر و حوزه با شما مصاحبه می کند
    در فرهگنستان ادب عضو می شوید
    حوزه علمیه قم درس می خوانید
    به کجا چنین شتابان
    پاسخ:
    سلام بر شما
    در این که آیا من در پیِ آن چیزها که گفته‌اید هستم یا نه، جایِ سخن است. اگر شما مطمئنّید از آنچه می‌گویید، تبیینِ چرایش را نیز به شما وامی‌گذارم.
    خبرگزاری‌هایِ گوناگونی با من سخن گفته‌اند. چیزی به نامِ خبرگزاریِ حوزه به یاد نمی‌آورم. شاید باشد؛ و من فراموش کرده باشم.
    در حوزه ی "قُم" هیچگاه افتخارِ تحصیل نداشته‌ام.
    عضویّتِ فرهنگستانِ زبان و اَدَبِ فارسی مایه یِ خدمتگزاری و سرفرازیِ مَنَست.
    دقیقًا نمی‌دانم به کجا شتابیده‌ام ولی از قضا چون هیچگاه مواجب‌ستانِ هیچ نهادِ دولتی یا خصوصی نبوده‌ام و هنوز هم نیستم، می‌کوشم زین‌پَس در کارها بشتابم و بیش از پیش "کار " کنم و خود را هیچگاه از حیثِ مَعیشَت به این یا آن گِرِه نزنم و نان از عَمَلِ خویش خورَم؛ اِن شاءَ الله . این هم موجِبِ افتخارم خواهد بود.

    توضیح دادم؛ با آن که ضرورتی نداشت؛ چون گویا خَیالات رَهزَنی‌ها کرده‌اند ... ؛ و اللهُ مِن وراءِ القصد.
    جعفری
    ۱۹ فروردين ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۰۸
    با سلام و عرض ادب خدمت استاد بزرگوار.برای یک دانش جوی خودخوان ادب فارسی مطالعه ی دواوین کدام یک از قدما را مفیدتر می دانید؟ مفید از جهت آنکه ذهنش با پیچیدگی ها و سختی های اشعار خو بگیرد و بتواند از پس اشعار دیگر متقدمان بربیاید.
    پاسخ:
    سلام و سپاس و آفرین
    پاسخ بدین پرسش، سزایِ تفصیل است؛ لیک بإجمال توانم گُفت که مُمارَسَت دَر آثارِ فردوسی و سعدی را در گُشایشِ راه، سودمندیهاست که شَرحِ آن در جایِ دیگَر گُفتنی است.
    فاطمه‌سادات
    ۱۷ فروردين ۱۳۹۸ ساعت ۱۷:۴۱
    باسلام.
    پیش‌تر سؤالی از جناب‌تان پرسیده بودم در مورد مخمس سیدحسین‌بحرالعلوم بر أثنی‌عشریات سیدمهدی‌بحرالعلوم. امیدوارم زحمت پاسخ را قبول کنید.

    پاسخ:
    سلام و درود
    من از آن مخمّس عجالَةً آگَهی نَدارم.
    باری، این سخنگاه بیشتر از برایِ گُفت و گوی بَر سَرِ آنچه به یادگارستان راجع است تعبیه شُده است. لذا پیشاپیش از همۀ سَروَرانی که از این راه پیامی به من داده و پاسخی نگرفته‌اند پوزش می‌خواهم.
    پیروز باشید!
    اسفندیار صفری
    ۲۴ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۵:۵۱
    باسمه تعالی
    با سلام و عرض ادب و ارادت محضر استاد جویا جهانبخش
    جناب استاد مدتی است که با مطلب جدید در سایت پر بهایتان ما را به فیض نمی رسانید نگران وجود مبارک شدیم انشاء الله پروردگار مهربان برای جنابعالی سلامی و طول عمر با عزت عطا فرماید.
    پاسخ:
    سلام و سپاس و ارادت
    مدّتی این مثنوی تأخیر شد.
    از عنایاتتان ممنونم.
    امیدوارم سرِ رشتۀ مباحثِ پیشین را باز به دست بگیرم.
    دعاگوی و دعاجویم.
    آمار بازدید
    بازدیدکنندگان تا کنون : ۲۲۵٫۴۸۲ نفر
    بازدیدکنندگان امروز : ۱٫۱۳۷ نفر
    تعداد یادداشت ها : ۲۰۶

    پر بازدیدترین یادداشت ها :
    مقالات تير ۱۳۹۳
    دریغا که بی ما بسی روزگار برویَد گُل و بـشکُـفَد نوبَهار (کلّیّاتِ سعدی، چ أَمیرکبیر، ص 383) نَظَری به نوشتارهایِ بعضِ گُزارَندگان بوستانِ سعدی چُنین می‌نماید که گویا ایشان، «نوبهار» را در این بیتِ شیخِ شیراز به معنایِ فصلِ بهار و بهاران گرفته‌اند. آقایِ صدرالدّینِ زمانیان در شرحِ خویش بر بوستان (ص 741)، در معنایِ «بروید گل و بشکفد نوبهار» نوشته است: «گل‌ها...
    سه شنبه ۳۱ تير ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۴۸
    دوستِ هَمدِلِ پاک‌رای‌ام، استاد حُجّة الإِسلام و المسلمین شیخ علیِ فاضلی ـ دام إفضالُه ـ (که خود از یادگارانِ بُیوتِ عِلم و أَدب در إِقلیم پارس است و فیروزآبادی تَبار)، از برایم حکایت فرمود که سالها پیش در فیروزآباد بر بسیاری از گورها این بیتهایِ بوستانِ سعدی را نبشته دیده است: دو بیـتم جـگر کرد روزی کباب که می‌گـفت گویـنده‌ای با رَباب دریـغا کـه بی‌ ما...
    سه شنبه ۳۱ تير ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۴۵
    آنان که به کُنجِ عافیت بنشَستَند دندانِ سگ و دهانِ مردم بستند کاغـذ بدریدند و قَـلَم بشکسـتند وز دستِ زبانِ حرف‌گیران رستند این رباعی در بخشِ رباعیاتِ کلّیّاتِ سعدی نیامده است ولی از سعدی است و در گلستانِ شیخ که می‌دانیم جُز بر سُروده‌هایِ خودِ سعدی اشتمال ندارد و ـ به قولِ خودش ـ از شعرِ متقدِّمان به طریقِ استعارت در آن تلفیقی نرفته است، هست. باری،...
    چهارشنبه ۲۵ تير ۱۳۹۳ ساعت ۱۱:۰۱
    یکی از اخبار خوشمزه این روزها که برای ما تماشاگران این گوشه تاریخ و زاویه زمان، اسباب خنده و تفریح معتنابهی گردید، تحلیل یکی از «رجال» معاصر دربارۀ پایان نامه ای مرتبط با حقوق اسلامی است که در فرنگ گذرانده شده باشد. قضیه از این قرار است که یک نماینده مجلس شورا به نام «جواد کریمی قدّوسی» که «نمایندۀ مشهد» است و «فرمانده پیشین بسیج منطقۀ خراسان»، «در نطق 25 خرداد...
    چهارشنبه ۱۸ تير ۱۳۹۳ ساعت ۱۱:۱۷
    دوستی می گفت: یکی از مشکلات من در قرائت قرآن کریم، سجده های واجب آن است. گفتم: چهار سجده واجب که بیشتر نیست! گفت: مشکل این است که در قرآن های چاپی غالباً میان سجده واجب و غیر واجب تفاوتی نگذاشته و فقط یک نشانه سجده چاپ کرده اند. من هم یادم می رود و در ذهنم نمی ماند کدام سجده واجب است و کدام غیر واجب. گفتم: سجده های واجب آنگونه که در کتاب های مشهور و متعارف فقه شیعه...
    يكشنبه ۱۵ تير ۱۳۹۳ ساعت ۲:۳۰
    در داستانِ آن «أَمیر و غلامش که نماز باره بود و أُنسِ عظیم داشت در نماز و مُناجاتِ با حَق» که در دفترِ سومِ مثنوی معنوی آمده است، می‌خوانیم که وقتی أمیر از تأخیرِ غلام در خروج از مسجد به تنگ آمد و او را آواز داد که: چرا برون نمی‌آئی؟، غلام گفت: صبر کُن نَک آمدم ای روشنی! نیستم غافل که در گوشِ مَنی (تصحیح نیکلسون، د:3، ب: 3064) «نیستم غافل که در گوشِ مَنی»، یعنی...
    جمعه ۶ تير ۱۳۹۳ ساعت ۲۳:۰۲
    انتشارِ نسخه برگردانِ مثنوی یِ خطّیِ مُوَرَّخِ 677 ﻫ . ق. که در قونیه نگاهداری می‌شود و از همین روی به نامِ «نسخه قونیه» نامبُردار گردیده است، در ترکیه و در ایران، دسترسِ پِژوهندگان را به این دستنوشت که پیش از این موردِ استفاده نیکلسون هم واقع شده و مبنایِ ویراستِ نِهائیِ وی از مثنویِ معنوی بود، آسان ساخت و گویا همین دسترسِ آسان و رونقِ بازارِ چاپ و انتشارِ مثنوی...
    جمعه ۶ تير ۱۳۹۳ ساعت ۲۲:۲۲