لینک های روزانه
    آمار بازدید
    بازدیدکنندگان تا کنون : ۱۰۷٫۵۰۰ نفر
    بازدیدکنندگان امروز : ۸۲ نفر
    تعداد یادداشت ها : ۱۵۸
    بازدید از این یادداشت : ۱۹۸

    پر بازدیدترین یادداشت ها :

    فاضِلِ أَدَب۟‌پِژوه، آقایِ مِهرانِ اَفشاری، به مُناسَبَتِ بَحثی از داستانِ أَمیراَرسَلانِ نامدار و دو شَخصیَّتِ آن، یَعنی "شَمسِ وزیر" و "قَمَرِ وزیر"، که در فَرَنگ، وزیرانِ "پطرس‌شاه" اند و أَوَّلی «مسلمانیِ خودش را پنهان کرده و دوستدارِ اَرسَلان است» و دُوُمی «بسیار بَدجِنس و فریبکار است»، نوشته‌اند:
    « ... این ... که پادشاهی دو وزیر دارد که یکی خوش۟‌قَل۟ب و دیگری بَدجِنس است، از بُن۟‌مایه‌هایِ تَکراریِ قِصّه‌هایِ نَقّالی است که پیش از أَمیر اَرسَلان سابقه داشته.»
    ( کتابها و آدَمها: کتابها و آدَمهایی که فَراموش نمی‌کُنَم ـ پانزده گُفتار دربارۀ أَدَبیّاتِ فارسی و تاریخِ فرهَنگیِ ایران هَمراه با گُزیده‌ای از شِعر و نَثرِ فارسی ـ، مِهرانِ اَفشاری، چ: ۱، تهران: نَشرِ چشمه، زمستانِ ۱۳۹۵هـ.ش.، ص ۶۰).
    می‌نویسَم:
    ما در گُلِستانِ سَعدی نیز بدین دو وَزیر بازمی‌خوریم.
    در هَمان نَخُستین حِکایَت از بابِ أَوَّلِ گُلِستانِ شیخ، می‌خوانیم:
    « پادشاهی را شنیدم به کُشتنِ أَسیری إِشارَت کرد. بیچاره درآن حالتِ نومیدی، مَلِک را دُشنام۟‌دادن گرفت و سَقَط۟‌ گفتن؛ که گُفته‌اند: هَرکه دَست از جان بشویَد، هَرچه در دِل دارد، بگویَد. ... .
    مَلِک پُرسید: چه می‌گویَد؟ یکی از وُزَرایِ نیک۟‌مَح۟ضَر گُفت: ای خُداوَند! هَمی‌گوید: "وَ الْکَاظِمینَ ال۟غَیْظَ وَ الْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ". مَلِک را رَحمَت آمَد و از سَرِ خونِ او دَرگُذَشت. وَزیرِ دیگر که ضِدِّ او بود، گُفت: أَب۟نایِ جِنسِ ما را نَشایَد در حَضرَتِ پادشاهان جُز براستی سُخَن۟‌گُفتن. این، مَلِک را دُشنام داد و ناسَزا گفت. مَلِک، روی ازین سُخَن دَر هم آورد و گُفت: آن دُروغِ وی پَسَندیده‌تَر آمد مرا زین راست که تو گُفتی! که رویِ آن در مَص۟لَحَتی بود و بِنایِ این بر خُب۟ثی؛ و ... .».
    در این حکایَتِ سَعدی، آن وَزیرِ نیک۟‌مَح۟ضَر، هَمان وَزیرِ "خوش۟‌قَل۟بِ" هَمیشگیِ داستانها، و آن ضِدِّ عَلَی۟هِ ما عَلَی۟هِ او، هَمان وَزیرِ " بَدجِنسِ" هَمیشگیِ داستانهاست. آنچه در اینجا با آن رویاروییم، بازنمودِ بُن۟‌مایه‌هاست.

    پنجشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۳۳
    نظرات



    نمایش ایمیل به مخاطبین





    نمایش نظر در سایت

    موسی محمدیان
    ۲۴ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۴:۵۰
    برادر ارجمند جناب آقای جهانبخش
    سلام
    مطالعه مطالب شما بسیار برای من لذت بخش است. هر وقت مطلب جدیدی میگذارید، گل از گلم میشکفد. سپاسگزارم.
    یک درخواست از محضرتان داشتم و یک سوال از خدمتتان.
    درخواستم این است که مطلبی بنویسید در مورد بهترین تصحیحات آثار برجسته ادبیات فارسی. منظورم از "بهترین تصحیحات" در اینجا تصحیحاتی است که به گمان شما برای یک خواننده تحصیلکرده اما نه پژوهشگر ادبیات مناسب است. و منظورم از "آثار برجسته" آن آثاری است که شما خواندن و آشنایی با آنها را برای هر یک فرد تحصیلکرده و علاقمند لازم میدانید. البته به علت دقت شما در ارجاع دادن به آثار مورد بحثتان، اغلب برای خواننده وبلاگ شما معلوم است که شما از کدام تصحیح استفاده میکنید. اما مطمئن نیستم که این تصحیحات را برای غیر پژوهشگر هم توصیه میکنید یا خیر.
    و اما سوال من در مورد رسم الخطی است که در نگارش وبلاگ استفاده میکنید. میدانم که تایپ کردن اعراب کار بسیار پرزحمتی است (دست کم برای من هست). بنابراین اطمینان دارم که علتی پشت این زحمت نهفته است. کنجکاوم بدانم علت چیست.
    سپاسگزارم
    توضیحِ جویا جهانبخش:
    با سلام و سپاس
    در بابِ موردِ نَخُست خواهَم کوشید بمرور چیزهائی قَلَمی کُنَم.
    در موردِ شیوۀ رسم الخط چیزکی نوشته ام که إِن شاء الله بزودی در همین صفحۀ یادگارستان از نَظَرتان خواهَد گُذَشت.