مقالات آذر ۱۳۹۳
(پاسخ به پاسخْ واره ای به « کاری نه خورایِ نام سعدی! »)
نبـایـَد سُخَـن گـفـت ، ناسـاخــتــه
نشـایـَد بُــریــدن ، نیَـنـداخــتــه
تـأمّـُلْ کُــنـان در خَـطـا و صَـواب،
بِـه از ژاژْخـایـانِ حاضِـرجَــواب
صَد انداختی تیر و هر صَد خطاست
اگر هوشمَندی ، یک انداز و راست!
چه نیکو زده ست این مَثَل بَرْهَمَن :
بُـوَد حُرمَـتِ هرکَـس از خویـشتـن !
( از :...
چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۹:۵۱
توفیق رَفیق شُد و شَرَفِ زیارتِ چاپِ دُوُمِ از بهترین ویراستِ موجودِ کتابِ کِرامَندِ کَشفُ الغُمَّة فی معرفةِ الأئمّةِ علیّ بنِ عیسیٰ یِ إِربِلی حاصل گردید . بهترین ویراستِ کَشفُ الغمَّةِ إِربِلی ، بی هیچ گفت و گویْ ، همانست که به همّتِ دوستِ مِفْضالِ بافَضیلتم ، استاد حُجَّة الإِسلام و المُسلِمین شیخ علیِ فاضِلی ـ دامَ إِفْضالُه ـ و همکاریِ حُجَّة الإِسلام و...
دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۱۸:۲۶
سَعدی در بوستان ( چ یوسُفی ، ص 189 ، ب 3768 ـ 3770 ) فرموده است :
یـکـی ، بـچّـۀ گُـرگ می پَـروَریـد
چو پَروَرده شُد خواجه بَرهَم دَرید
چو بر پَهلویِ جانْ سپُردَن بخُفـت
زبان آوری در سرش رفت و گفت
تو دشمن چُنین نازنین پَروَری
ندانی که ناچار زخمش خوری ؟
شادروان دکتر غُلامحُسَینِ یوسُفی در توضیحاتِ خویش بر بوستان ( ص 409 و 410 ) ، در گُفتآورد از المتنبّی و سَعدی یِ...
دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۱۸:۲۴
نقدی بر کتاب:
سعدیِ شیرازی، دکتر علیأکبرِ ولایتی، چ: 1، تهران: شرکتِ سِهامیِ کتابهایِ جیبی (وابسته به: مؤسَّسۀ انتشاراتِ أمیرکبیر)، 1390 هـ . ش. (شمارگان: 3000/ 196ص).
«... جهان در هم افتاده چون مویِ زَنگی!»
(سعدی)
کتابِ سعدیِ شیرازی که نامِ «دکتر علیأکبرِ ولایتی» را به عنوانِ مؤلّف بر پیشانی دارَد، نُهُمین دفتر از مجموعهای است موسوم به «آفرینندگانِ فرهنگ و تمدّنِ...
دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۳ ساعت ۱۳:۵۳
پاسخ:
سلام و سپاس از نیکوگُمانیِ شُما
إِن شاءَ الله تَدارُک خواهد شُد.
با تشکر
پاسخ:
سلام و سپاس از لطف شُما
بعون الله رشتۀ کار را باز به دست خواهیم گرفت.
من برا شما و نوشته های ادبیتون خیلی ارزش قایلم، کمی هم از طریق دوست و آشناها از پیشینه شما شنیدم ، البته من مصاحبه شما رو تو اینترنت هم خوندم، بعلاوه اون موقع که به عنوان شاگرد برتر مدرسه شمارو نشون دادند و صحبت میکردین هم یادمه ، یکی شما یادمه ، و یکی هم اون آقاپسر دانش آموزی که زیر چراغ کوچه درس میخواند، خدا همه رو عاقبت بخیری و زندگی آرام و شاد عنایت کند، خدا به شما توفیق داده و راه درستی انتخاب کردین ، نوشته ها و مقالات شما برا من مثل اشعار حافظه ، جملات زیبا و وزین، گاهی من فکر میکنم ما چقدر تو فارسی صحبت کردن اشتباه داریم ، یکی از مثالایی که خیلی من حرص می خورم و خیلی هم استفاده میکنیم، استفاده از ش هست به جای را، دیگه حتی تو اخبار هم وارد شده. متاسفانه خودم هم اینطور صحبت میکنم ، گاهی فکر میکنم ما روزی از چند تا لغت فارسی استفاده میکنیم ، خیلی کم ، اینطور که نمیشه ، فارسی نسل بعد از نسل ماهم ضعیف تر، درسته بعضیها متخصصند ، ولی برای عموم باید تدبیری بیندیشند ، بفرض مثال من به یه نفر بگم بیندیش، بهم میگن فارسی بگو، فارسی روان دیگه زیادی روان شده ، لغتی استفاده نمیشه
پاسخ:
سلام و سپاس از مِهر و عنایتتان
پایَنده و پیروز باشید
نظرِ شريفِ جناب عالي راجع به كتاب " فواكه البساتين " تأليف ميزراي طهراني چيست ؟
آيا اين كتاب را براي مطالعه مناسب مي دانيد يا به نظرتان فقط يك " كنّاشة الفوائد " است ؟
أفيدونا أفادكم الله
پاسخ:
سلام علیکم
من کتاب یادشده را، در کتابفروشی دیده و تنها تَصَفُّحی إِجمالی کردهام و با این پایه از وُقوف بیگُمان صلاحیت إِظهارِ نَظَرِ دَقیق دربارۀ آن نَدارَم .
پیروز باشید!
با سلام و احترام خدمت استاد جهانبخش دامت برکاته
رساله ای به نام رساله عدم سهو النبی(ص) به شیخ مفید(ره) منتسب شده است. در صحت این انتساب اختلاف نظر وجود دارد. بعضی گفته اند مرحوم مجلسی در ج 107 بحار الانوار ص 167 انتساب این رساله به مرحوم شیخ مفید را انسب دانسته است. در صورت امکان جناب استاد اگر نظرتان را در این باره اعلام فرمایید سپاسگزار خواهم بود. دعا گو و دعا جو.
اسفندیار صفری
پاسخ:
سلام و درود و سپاس
آری، در انتسابِ رسالۀ یادشده گُفتوگوست و بویژه برخی از ایستارهایِ تیز و تُندِ مُندَرِج دَر آن درنگانگیزست. مَنبَنده دربارۀ این اِنتِساب تحقیقی علی حِده نکردهام و همواره انتسابِ آن را را به شیخِ مفید تنها به اعتمادِ قولِ مشهور راجح دانستهام.
از دیگرسو، میانِ آثارِ مسلّم الانتساب به شیخِ مفید آن اندازه هماهنگی نمیبینم تا مثلًا از آن سنجهای برگیرم و انتسابِ این رساله را مُنکِر شوم.
چُنین مینمایَد که آثارِ شیخ در أَدوارِ مختلفِ حیاتِ او بر حسبِ اقتضائاتِ گوناگون و با جهتگیریهائی که لزومًا هَمسان نیست پدید آمده باشد؛ و العلم عند الله.