لینک های روزانه
    برای ما بنویسید



    نمایش ایمیل به مخاطبین





    نمایش نظر در سایت

    هومن
    ۵ شهريور ۱۳۹۹ ساعت ۱۵:۵۵
    سلام عليكم
    نظرِ شريفِ جناب عالي راجع به كتاب " فواكه البساتين " تأليف ميزراي طهراني چيست ؟
    آيا اين كتاب را براي مطالعه مناسب مي دانيد يا به نظرتان فقط يك " كنّاشة الفوائد " است ؟
    أفيدونا أفادكم الله
    پاسخ:
    سلام علیکم
    من کتاب یادشده را، در کتابفروشی دیده و تنها تَصَفُّحی إِجمالی کرده‌ام و با این پایه از وُقوف بی‌گُمان صلاحیت إِظهارِ نَظَرِ دَقیق دربارۀ آن نَدارَم .
    پیروز باشید!
    اسفندیار صفری
    ۹ بهمن ۱۳۹۸ ساعت ۲:۱۰
    باسمه تعالی
    با سلام و احترام خدمت استاد جهانبخش دامت برکاته
    رساله ای به نام رساله عدم سهو النبی(ص) به شیخ مفید(ره) منتسب شده است. در صحت این انتساب اختلاف نظر وجود دارد. بعضی گفته اند مرحوم مجلسی در ج ۱۰۷ بحار الانوار ص ۱۶۷ انتساب این رساله به مرحوم شیخ مفید را انسب دانسته است. در صورت امکان جناب استاد اگر نظرتان را در این باره اعلام فرمایید سپاسگزار خواهم بود. دعا گو و دعا جو.
    اسفندیار صفری
    پاسخ:
    سلام و درود و سپاس
    آری، در انتسابِ رسالۀ یادشده گُفت‌وگوست و بویژه برخی از ایستارهایِ تیز و تُندِ مُندَرِج دَر آن درنگ‌انگیزست. مَن‌بَنده دربارۀ این اِنتِساب تحقیقی علی حِده نکرده‌ام و همواره انتسابِ آن را را به شیخِ مفید تنها به اعتمادِ قولِ مشهور راجح دانسته‌ام.
    از دیگرسو، میانِ آثارِ مسلّم الانتساب به شیخِ مفید آن اندازه هماهنگی نمی‌بینم تا مثلًا از آن سنجه‌ای برگیرم و انتسابِ این رساله را مُنکِر شوم.
    چُنین می‌نمایَد که آثارِ شیخ در أَدوارِ مختلفِ حیاتِ او بر حسبِ اقتضائاتِ گوناگون و با جهتگیری‌هائی که لزومًا هَمسان نیست پدید آمده باشد؛ و العلم عند الله.
    هومن
    ۱۳ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۹:۰۹
    با تشكر از پاسخگويي شما ، چنانكه حضرت رسول الله صلى الله عليه و سلّم مي فرمايند : إذا أحب أحدكم أخاه فليخبره أنّه يحبّه [ رواه أبوداود السجستاني ] بنده نيز مي كويم به رغم اين كه حضرت عالي را زيارت نكردم ولي به شما و شيوه علمي و تحقيقاتي شما علاقمند هستم ، الحق كه جنابتان تأييدي بر فضل أهل إصفهان و مصداق آن گفتار سعيد بن المسيِب ره هستيد كه مي گفت : لو لا أني من قريش لأحببت أن أكون من عجم إصبهان
    پاسخ:
    درود و سپاس
    شرمسارم و ناسَزاوارِ مِهر و نیکوگمانیِ شما.
    "ما که باشیم که اندیشۀ ما نیز کنند؟!".
    تندرستی و کامگاری‌تان را از پروردگارِ مُتَعال خواهانَم.
    هومن
    ۱۲ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۵۰
    سلام عليكم ، أز آنجا كه حضرت عالي إصرار بر گذاشتن إعراب بر حروف داريد و آن را جزو رسم الخط مي دانيد چه خوب است كه بر گذاشتن دو نقطة زير " ي " هم اهتمام كنيد ( مثلا در جمله مي گويم و أمثاله ) چون همانطور كه مستحضر است فرق بين حرف ياء و ألف مقصورة " ى " همين دو نقطة است ، خواهشمندم اگر اشتباه عرض كردم ، كلام صحيح و راجح را در مورد اين موضوع بفرماييد ، وفقّكم الله لما يحبّ و يرضى
    پاسُخ:
    سلام علیکم
    از پیشنهادِ شما سپاسگزارم. آقایِ داریوشِ آشوری برایِ تَمییزِ انواعِ یاء تَمهیداتی دَر شیوۀ رسم الخطّیِ خویش اندیشیده‌اند. مَن‌بَنده بدانچه دَر سُنَّتِ کتابتِ ایرانی شایع‌تَر بوده است، بَسَنده کرده‌ام. البتّه آن یاء که می‌فَرمایید دَر پاره‌ای از نسخِ خطّیِ فارسی هَست.
    منم اینک
    ۵ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۵:۲۴
    استاد عزیز
    معنی شنگینک و منگینک را جستجو کرده و نیافتم. راهنمایی بفرمایید.
    پاسخ:
    درود بر شُما که پیداست از نکته‌بینانید و بر کران از سَرسَری‌خوانی!
    پندارَم آن است که این دو تَعبیر را دَر غَزَلِ مولوی دیده یا شنیده‌اید.
    اُستاد دکتر مُحَمَّدرِضا شَفیعیِ کَدکَنی نوشته‌اند:
    «شنگینک و منگینک، تصغیرِ شنگین و منگین است. با این که منگ و شنگ هر دو به طورِ جداگانه دارایِ معنی است (شنگ: شاد و شوخ‌چشم؛ و منگ: بی‌خود و لایعقل)، مولانا، با افزودنِ "ین" به آخرِ شنگ و منگ، نوعی مُبالغه دَر جَنبۀ وَصفیِ آن‌ها إیجاد کرده است و با تصغیرِ آن‌ها مقصودِ خویش را به کمال رسانده است. شبیهِ این رفتار را با کلماتِ سنگین و جنگین نیز کرده و گُفته است (دیوانِ کبیر، ۵، ب ۲۷۲۵۰):
    اُفتاد دل و جانم دَر فتنۀ طرّاری
    سنگینک و جنگینک سربسته چو بیماری».
    (غَزَلیّاتِ شَمسِ تَبریز، مولانا جَلال‌الدّین مُحَمَّدِ بَلخی، مُقَدّمه [و] گُزینِش و تَفسیر: مُحَمَّدرِضا شَفیعیِ کَدکَنی، چ: ۹، تِهران: اِن۟تِشاراتِ سُخَن، ۱۳۹۷ هـ.ش.، ۱ / ۶۸۱).
    پیروز باشید و سربلند!
    آمار بازدید
    بازدیدکنندگان تا کنون : ۳۲۶٫۵۰۷ نفر
    بازدیدکنندگان امروز : ۳۸ نفر
    تعداد یادداشت ها : ۲۳۸

    پر بازدیدترین یادداشت ها :
    مقالات خرداد ۱۳۹۶
    فاضِلِ أَدَب۟‌پِژوه، آقایِ مِهرانِ اَفشاری، به مُناسَبَتِ بَحثی از داستانِ أَمیراَرسَلانِ نامدار و دو شَخصیَّتِ آن، یَعنی "شَمسِ وزیر" و "قَمَرِ وزیر"، که در فَرَنگ، وزیرانِ "پطرس‌شاه" اند و أَوَّلی «مسلمانیِ خودش را پنهان کرده و دوستدارِ اَرسَلان است» و دُوُمی «بسیار بَدجِنس و فریبکار است»، نوشته‌اند: « ... این ... که پادشاهی دو وزیر دارد که یکی خوش۟‌قَل۟ب و...
    پنجشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۳۳
    دانِشوَرِ بیداردِل و پاکیزه‌جان، اُستاد أَکبَرِ ثُبوت ـ دامَ ظِلُّهُ ـ، حِکایَت می‌فرمودند که: "مَرحومِ آیةالله میرزا أَبوالحَسَنِ شَعرانی (یا آنسان که اُستاد ثُبوت می‌گویَند و أَصَح می‌دانَند: شَعرائی) ـ طابَ ثَراه ـ، أَهلِ شاهنامه‌خواندَن بود، و می‌فرمود که: هَرگاه از بَحثهایِ عِلمیِ مَرسوم خَسته می‌شوم و مَلالَتی می‌یابَم، از برایِ رَفعِ مَلال، به...
    پنجشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۲۳
    (بَرگی از تاریخِ فرهنگِ روزگارِ ما) آقایِ دکتر حَسَنِ أَنوَری، اُستادِ بنامِ أَدَبیّاتِ فارسی و عُضوِ پیوستۀ فَرهَنگستان، در زندگینامۀ خودنوشتشان که در جَشن۟‌نامۀ مُشارٌإِلَیه به چاپ رَسیده است، در ضِمنِ بازگُفتِ حال‌وهَوایِ دانشگاهها در سالِ 1358 هـ.ش.، نوشته‌اند: «... رُؤسایِ دانشگاهها را خودِ اُستادان انتخاب کرده بودند. بَعضی از دوستانم در رأسِ دانشگاهها...
    پنجشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۱۳
    در فَرخُنده‌روزِ نیمۀ شَعبان، در اصفهان، دَر مَجلِسِ بُزُرگداشتِ حَکیم فِردوسی، دربارۀ چَند واژه‌ای از داستانِ "جَنگِ مازَندَران و هَفت‌خانِ رُستَم" در شاهنامه، سخن راندَم. مُستَمِعانِ آن سخن، گُفتارِ مَرا به گَرمی پَذیره آمَدَند و آنسان که مُقتَضایِ خوی و أَدَبِ مَردُمانِ تَربیَت۟‌یافته است، سُخَنران را به مِه۟ر نَواختَند. از آن میان، یکی از...
    جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۰:۲۷