لینک های روزانه
    آمار بازدید
    بازدیدکنندگان تا کنون : ۱۱۴٫۰۷۱ نفر
    بازدیدکنندگان امروز : ۱۸ نفر
    تعداد یادداشت ها : ۱۶۰
    بازدید از این یادداشت : ۲۰۰

    پر بازدیدترین یادداشت ها :
    دیک دِی۟ویٖس (Dick Davis)، أَدیب و نویسَندۀ انگلیسی که تَرجَمۀ بَرخی از آثارِ قَدیم و جَدیدِ فارسی را به زبانِ انگلیسی در کارنامۀ خویش دارَد، در یادداشتی که بَر تَرجَمۀ فارسیِ کتابش، حَماسه و نافَرمانی 1 حَماسه و نافَرمانی (بَررَسیِ شاهنامۀ فِردوسی)، دی۟ک دِی۟ویٖس، تَرجَمۀ سُهرابِ طاوسی، چ: 1، تهران: اِنتِشاراتِ ققنوس، 1396هـ.ش. ، نوشته است، از تَجرِبۀ خود در خواندَنِ مَتنِ کامِلِ شاهنامه برایِ نَخُستین بار، بمُناسَبَت۟، سُخَن گُفته و حکایَت کرده است که خواندَنِ شاهنامه را با مَتنِ نُه۟‌جِلدیِ شاهنامه‌یِ چاپِ مُسکو (ویراستِ نَخُست) که دانِشجویانِ ایرانی‌اش به او هَدیّه کرده بودند آغازیده است. دِی۟ویٖس می‌نویسَد: « ... در انگلستان ... خواندَنِ نِظام۟‌مَندِ تمامِ کتاب را از آغازِ جِلدِ أَوَّل تا پایانِ جِلدِ نُهُم شُروع کردم. به خاطِر دارَم که در ابتدا پیشرفتم بسیار کُند بود و جِلدِ أَوَّل زَمانِ زیادی از مَن گرفت؛ أَمّا هَمچُنان که پیش می‌رفتم، با اِصطِلاحات و واژه‌هایِ زبانِ فِردوسی بیشتر آشنا می‌شُدم، سُرعَتِ خواندَنَم بیشتر می‌شُد به طوری که خواندَنِ همۀ هَشت جِلدِ باقیمانده زمانی بَرابَر با جلدِ أَوَّل گرفت. ... » 2 حَماسه و نافَرمانی، ص 7. .
    دِی۟ویٖس بر نُکتۀ مُهمّی اَنگُشت نِهاده است: آشنائی با اِصطِلاحات و واژه‌هایِ زبانِ فردوسی. 3 . اگر دِی۟ویٖس آنگونه که بَرخی می‌گویَند (سَنج: بُخارا، ش 120، مِهر و آبانِ 1396 هـ.ش.، صص 333 ـ 335، یادداشتِ آقایِ أَبوالفَضلِ خَطیبی)، دَر خواندَن و فَهم۟‌کردَنِ شاهنامه یِ حَکیمِ طوس، از کامیابان بوده است و مَعانیِ بیتهایِ نه‌چَندان آسان۟‌یاب را نیز نیک دَریافته، سِرِّ مُوَفَّقیَّتِ وی را، دَر هَمین کوشائی و صَرفِ وَقت بَرایِ آشنائی با اِصطِلاحات و واژه‌هایِ زبانِ شاهکارِ فِردوسی بایَد جُست.
    در درازنایِ سالهائی که با عامّۀ کِتابخوانان سَر و کار داشته‌ام، بارها با کَسانی رویاروی بوده‌ام که می‌خواسته‌اند شاهنامه‌خوانی را بیاغازند و اینَک می‌پُرسیدند که از کُجا و چگونه بایَد شاهنامه‌خواندَن را آغاز کُنَند. به دیگَر سُخَن، بسیارَند کَسانی که می‌پُرَسند: مَدخَلِ شاهنامه‌خوانی کُجاست؟
    مَدخَلِ شاهنامه‌خوانی، به گُمانِ این دوستدار، آشنائی با اِصطِلاحات و واژه‌هایِ زبانِ فردوسی است. یَعنی أَوَّل بایَد لاأَقَل یک یا دو داستانِ پُر و پیمانِ شاهنامه را بدِقَّت و با نُکته‌سَنجی‌هایِ لُغَوی و دَستوری و سَبک۟‌شناختی دَر مُطالعه گِرِفت؛ پَس از آن، "خود راه بگویَدَت که چون بایَد رَفت"!
    مُطالعۀ بَعضِ شُروحی که دَر قالبِ دَرسنامه بَر داستانهایِ کلیدی و مُهمّی "رُستَم و سُهراب" و "رُستَم و اِسفندیار" نوشته شُده است و بَر شَرحِ مَبسوط و مَفهومی از لُغات و أَبیات اِشتِمال دارَد (مانَندِ آنچه آقایانِ دکتر أَنوَری و دکتر شِعار فَراهَم ساخته‌اند و زیرِ نامِ غَم۟نامۀ رُستَم و سُهراب و رَزم۟نامۀ رُستَم و اِسفندیار بارها چاپ و بازچاپ شُده است)، بَرایِ این مَقصود مُناسِب به نَظَر می‌رَسَد.
    هَمچُنین بَرخی از گُزیده‌هایِ شاهنامه را می‌توان مَدخَلِ شاهنامه‌خوانی قَرار داد؛ به شَرطی که گُزیده‌گَر در توضیحِ لُغات و أَبیات دَست و دِلبازی کَرده باشَد تا خوانَندۀ مُبتَدی، از این رَهگُذَر، با بَخشِ عُمده‌ای از اِصطِلاحات و واژه‌هایِ زبانِ فردوسی آشنائی به هَم رَسانَد. 4 بَرخی از گُزیده‌گَران بَر این باور اند که نَبایَد هَمۀ دُشواریها را توضیح داد و ...، تا جایِ جُست‌وجو و فَعّالیَّت بَرایِ خوانَنده باقی باشَد و مُخاطَب ـ بویژه اگر در زُمرۀ "دانشجویانِ" دانِشگاههاست ـ، به آسان۟‌یابی و پُخته‌خواری خو نَکُنَد. مَن۟‌بَنده با این رویکَرد هَمداستان نیستَم و تَسهیلِ هَرچه بیشتَرِ کارِ مُبتَدیان را حُسن می‌دانَم، نه عی۟ب. آری، دَر نوشتارهائی که مُخاطَبانِ آن نه مُبتَدیان، که مُتَوَسِّطان و مُنتَهیان اند، از بابِ تَقَدُّمِ دیگر مَصالِح می‌توان از تَسهیٖلِ کَلام و تَسبیٖلِ مَرام تَن زَد؛ لیک مُخاطَبِ چُنان گُزیده‌ها، کارآزمودگانِ اُستخوان۟‌خُردکَردۀ عِل۟م و أَدَب نیستَند؛ و تَوَقُّعِ مُحال نَبایَد کَرد.

    ۱. حَماسه و نافَرمانی (بَررَسیِ شاهنامۀ فِردوسی)، دی۟ک دِی۟ویٖس، تَرجَمۀ سُهرابِ طاوسی، چ: ۱، تهران: اِنتِشاراتِ ققنوس، ۱۳۹۶هـ.ش.
    ۲. حَماسه و نافَرمانی، ص ۷.
    ۳. . اگر دِی۟ویٖس آنگونه که بَرخی می‌گویَند (سَنج: بُخارا، ش ۱۲۰، مِهر و آبانِ ۱۳۹۶ هـ.ش.، صص ۳۳۳ ـ ۳۳۵، یادداشتِ آقایِ أَبوالفَضلِ خَطیبی)، دَر خواندَن و فَهم۟‌کردَنِ شاهنامه یِ حَکیمِ طوس، از کامیابان بوده است و مَعانیِ بیتهایِ نه‌چَندان آسان۟‌یاب را نیز نیک دَریافته، سِرِّ مُوَفَّقیَّتِ وی را، دَر هَمین کوشائی و صَرفِ وَقت بَرایِ آشنائی با اِصطِلاحات و واژه‌هایِ زبانِ شاهکارِ فِردوسی بایَد جُست.
    ۴. بَرخی از گُزیده‌گَران بَر این باور اند که نَبایَد هَمۀ دُشواریها را توضیح داد و ...، تا جایِ جُست‌وجو و فَعّالیَّت بَرایِ خوانَنده باقی باشَد و مُخاطَب ـ بویژه اگر در زُمرۀ "دانشجویانِ" دانِشگاههاست ـ، به آسان۟‌یابی و پُخته‌خواری خو نَکُنَد. مَن۟‌بَنده با این رویکَرد هَمداستان نیستَم و تَسهیلِ هَرچه بیشتَرِ کارِ مُبتَدیان را حُسن می‌دانَم، نه عی۟ب. آری، دَر نوشتارهائی که مُخاطَبانِ آن نه مُبتَدیان، که مُتَوَسِّطان و مُنتَهیان اند، از بابِ تَقَدُّمِ دیگر مَصالِح می‌توان از تَسهیٖلِ کَلام و تَسبیٖلِ مَرام تَن زَد؛ لیک مُخاطَبِ چُنان گُزیده‌ها، کارآزمودگانِ اُستخوان۟‌خُردکَردۀ عِل۟م و أَدَب نیستَند؛ و تَوَقُّعِ مُحال نَبایَد کَرد.
    دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶ ساعت ۲:۰۵
    نظرات



    نمایش ایمیل به مخاطبین





    نمایش نظر در سایت

    اسد الله احمدی
    ۲۳ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۹:۳۶
    با کمال شرمساری و شرمندگی نکته ای به عقل ناقص حقیر خطور کرد که امکان استخفای آن بر این بنده مذنب مقدور و میسور نمی باشد. در روایات و احادیث بسیار وارد شده است که از نخستین وظایف ام و اب در بدو تولد کودک، انتخاب نامی شایسته برای اوست. البته والدین این شاهنامه پژوه نستوه معذور بوده اند چرا که به علت عدم سعادت آشنایی با معارف ماثوره از این وظیفه حساس غافل مانده اند. شایسته بود که برای چنین شخص دانش پژوهی نامی شایسته تر انتخاب می کردند تا عمری باعث سرافکندگی ایشان نشود. اگر جسارتی در نکته بینی فقیر حقیر ملاحظه شود به بزرگواری خودتان عفو بفرمایید. زیاده عرضی نیست
    اسد الله احمدی
    ۲۳ آبان ۱۳۹۶ ساعت ۹:۱۱
    با سلام خدمت دوست و استاد گرامی، جسارتا بنده تجربه خودم، که به نظر این حقیر فایده مند بود را خدمت استادم انها نمایم. بنده با استفاده از چند پوشه صوتی از شاهنامه خوانی استاد فقید، دکتر محمد جعفر محجوب بخصوص داستان اسفندیار و رستم با آن گزینه گویی های آن زنده یاد، به مطالعه تمامی داستان و داستانهایی که در حواشی آن بر زبان استاد می رفت علاقمند شدم. باشد که برای دیگران هم تجربه ای سودمند باشد.